Posts tagged ‘mobilizazioak’

octubre 14, 2013

Pentsio erreformaren “lapurreta” salatzeko, kalera irteteko deia egin dute

Iturria:  Berria.info – 2013/10/14

Sindikatu eta eragile sozialak biltzen dituen Gune plataformak larunbaterako lau manifestazio deitu ditu Hego Euskal Herriko hiriburuetan.

Pentsioen erreforma onartzea saihestu, eta hala izango ez balitz, Eusko Jaurlaritzari bere ondorioei aurre egin diezaiola eskatu. Helburu horrekin, larunbat honetan Iruñe, Donostia, Gasteiz eta Bilboko kaleak betetzeko deia egin dio euskal gizarteari Gune plataformak —sindikatu eta gizarte erakundeek osatzen dute—. Adolfo Muñoz ELAko idazkari nagusiak argi esan du zergatik: “Iruzur handi bat egiten ari dira, eta dena langileak eta pentsiodunak gero eta pobreago izan daitezen. Dirua gure poltsikotik finantza botereetara eramaten dute”. Horregatik, elite ekonomikoa ala gizartea aukeratu behar dutela ohartarazi die Ainhoa Etxaide LABeko idazkari nagusiak. Izan ere, pentsio erreformarekin 32.000 milioi euro aurreztu gura ditu Espainiako Gobernuak, “eta hor dago arazoa, aurreztu terminoan”. “Diru hori kendu egingo zaigu, eta bankuei eman”, esan du. Horregatik, sistema publikoa bideraezina dela esaten dela dioten mezuei erantzuna eman die: “Bideraezina politika hori da”.

Halako erreforma bat aurrera atera ahal izateko, “ezjakintasun soziala” ezinbestekoa da, Muñozen arabera. “Denek ontzat ematen dute Madrilek egiten duena”. Eta hori da, hain zuzen ere, Eusko Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuari eskatu diotena: gauza ezberdinak egitea. “Pentsio guztiek egingo dute behera, prekarietatea igoz. Alde horretatik, ezin dira beste aldera begira egon”, esan du Etxaidek. Eta nola aurre egin pentsioen erreformari? Aberastasuna banatuz. “Alternatiba badago, eta bidea zabaldu behar zaio”. Eta hori mobilizazioaren bidez lortzen delako, kalera ateratzeko deia berretsi dute eragile sindikal eta sozialek.

septiembre 27, 2013

Itunpeko eskolek 1988tik egindako greba indartsuena dela diote langileek

Iturria: Berria.info – 2013/09/27

Kristau Eskolak salatu du greban haien aurka jo dutela, eta esan du arduradun nagusia Eusko Jaurlaritza dela

«Gaurko greba giroa neurtzeko zen, eta ikusi dugu oso bero dagoela. Kristau Eskolari eta Hiri Hezitzaileen Nazioarteko Elkarteari argi geratu zaie zer gerta daitekeen irtenbide bat ematen ez badigute». ELAko ordezkari Jon Navarrok atzo itunpeko eskolenen greba egunean egindako adierazpenak dira. Giroa «bero» zegoen. «Haserre» zeudela nabarmendu zuten manifestazioan bildutako irakasleek, eta azken 25 urteetako grebarik indartsuena izan zela ere bai. «1988tik egin ez den mobilizazio baten aurrean gaude. Pentsaraztea da gure helburua. Jendea oso haserre dago, jendea prest dago hau gehiagotan egiteko», gaineratu du LABeko ordezkari Gotzon Etxarrik.

«Nik datorren urtean ordu kopuruan berez murrizketa bat izan behar dut, eskola gutxiago eman behar ditut, eta hitzarmen hau aplikatuta badakit ez dudala eskubide hori izango. Aspaldian ez gara mugitu, eta orain arte izan ditugun eskubideei eutsi ahal izateko, borrokatzeko garaia dela iruditzen zaigu; duela 25 urte sakrifizio handiz lortu genuen hitzarmena mantentzeko garaia da», esan du izena gordetzeko eskatu duen Summa-Aldapetako irakasle batek. Bi hilabete pasatu zituzten urte hartan greban.

Oraingo asmoa ere mobilizazioekin jarraitzea da, datozen bi hilabeteetarako hainbat antolatu dituzte. Urriko eta azaroko azken asteetan —urriaren 21etik 25era, eta urriaren 25etik azaroaren 9ra— lanuztea egingo dutela iragarri dute, besteak beste. Argi utzi dute «borrokan» jarraituko dutela. «Berdin du eskola publikoa edo itunpekoa den, osasuna eta hezkuntza da herri bat aurrera ateratzeko gehien zaindu behar dena. Hori argi izanik, ezin gara geldirik egon», salatu du Xabi Etxeberria irakasleak. Berak astean 23 ordu egiten ditu eskolak ematen; gainerakoak, ikastetxeko beste lanetan. Espainiako hitzarmena aplikatuz gero, eskolen ordu kopurua 25era igoko diote.

Uztailaren 5ean patronalak eta itunpeko eskolek akordioa hautsi zutela salatu dute, bakarrik geratu zirela, eta negoziazio mahaitik altxatu zirenetik ez dutela bilera bakar bat gehiago ere egin. «Intrantsigentziazkoa» jarrera izan zutela salatu du LABek. Hitzarmen berria egin arte aurrekoarekin jarraitzea negoziatzen ari ziren, baina salatu dute lan erreformak eskaintzen zuen aukera baliatuz puskatu zutela akordioa.

Atzoko manifestazioa lehenengo pausoa dela ohartarazi zuten. «Guk ez dugu grebarik egin nahi, baina ez dugu beste hitzarmenik onartuko. Uste dut Kristau Eskola konturatzen ari dela benetan serio ari garela, guretzat ikasleak oso garrantzitsuak direla, eta horregatik ere gaudela hemen kanpoan», azaldu du Etxeberriak.

Sindikatuek hiru eskakizun egin dituzte: zuzendaritzak hitzarmena betetzea eta langileei zor dietena ordaintzea; hitzarmenaren negoziazioa aurreko hitzarmenetik abiatzea; eta lan erreformaren aurrean ikastetxe bakoitzean Araba, Bizkai eta Gipuzkoako hitzarmenaren edukia beteko dela bermatzea, eta hurrengo hitzarmena sinatu bitartean horrek balio izatea. Jaurlaritzari ere irtenbide bat emateko eskatu diote. «Berak ere zerikusi handia du egoera honetan. Gizartearen hezkuntza sistemaren arduraduna delako», esan du ELAk.

Milaka langile greban

Bilbo, Donostia eta Gasteizko kaleetan egin zituzten protestak atzo, eta milaka langile bildu ziren. CCOO, ELA, EILAS, LAB eta UGT sindikatuek egin zuten deia, eta grebak oihartzun handia izan zuela nabarmendu zuten, %80tik gorakoa. 250 ikastetxe baino gehiagoko ia 12.000 langile deitu zituzten. «Argi dakigu ez digutela musu truk emango; behartu egin beharko ditugu», adierazi zuten Donostiako manifestazioaren amaieran. Gainera, salatu zuten ikastetxe askok eraikinak ixteko erabakia hartu bazuten ere Eusko Jaurlaritzak gutxieneko zerbitzuak ematera behartu zituela, langilerik joan ez zen arren.

Kristau Eskola grebaren aurka

Kristau Eskolako zuzendaritza grebaren aurka agertu da, «ikastetxeetara zabaltzea akats bat» iruditzen zaie, eta ziurtatu dute lan baldintzak ez direla aldatuko, sindikatuek esan dutena «gezurra» dela. Grebak %48ko oihartzuna izan duela nabarmendu dute. «Uste dugu Kristau Eskolaren aurka egin dutela greba, eta argi dugu gatazka honen arduradun nagusia Jaurlaritza dela. Finantzaketa modulua jaitsi zuena bera izan zen, eta gatazkan sartu gintuen. Hura da gaizkile», adierazi du Mikel Ormazabal Kristau Eskolako zuzendari nagusiak. Jaurlaritzarekin hiru urte daramatzate negoziatzen, eta jakinarazi du lan hitzarmeneko mahaia martxan jarriko dutela ezarritako baldintzak betetakoan. Gainera, gobernuaren inplikazioa «beharrezkoa» dela esan du.

julio 24, 2013

Grebara deitu du ELAk urrirako, «Confebaski zilegitasuna kentzeko»

Iturria: Berria.info – 2013/07/24

  • «Patronalak ez dauka gizartearekin inolako konpromisorik», esan du Adolfo Muñozek Confebasken Bilboko egoitzaren aurrean.
  • Galdutako itunak bultzatzeko mobilizaziora deitu ditu langileak urriaren 21etik 25era

ELA sindikatuko idazkari nagusi Adolfo Muñozek zalantzan jarri du Confebasken zilegitasuna, patronalak Espainiako lan erreformari heldu eta langileen baldintzei «eraso» egin eta gero. «Confebaski zilegitasuna kendu behar zaio; ez dauka gizartearekin inolako konpromisorik», esan zien atzo enpresariburuei Confebaskek Bilbok duen egoitza nagusiaren aurrean. Grebara eta mobilizaziora deituko du ELAk udazkenerako, urriaren 21etik 25era, «negoziazio kolektiboa indartzeko». Lan eskubideak «suntsitzen» ari den patronalari erantzuteko modua dela esan zuen.

Gogor aritu zen Adolfo Muñoz Confebasken aurka, uztailaren 7an itun gehienak indarra galdu ondoren, E egun horrek finkatu duen lan harremanen esparru kaltetuarekin bat. «Diru publikoaz lagundutako lobby bat baino ez da Confebask, eta helburu bakar bat du: gizarte eta lan eskubideak suntsitzea». Confebaskek ez du negoziazioa nahi, ELAko buruaren ustez, «legearekin nahikoa duelako». Espainiari begira dagoela uste du, «made in Spain akordioen bila»; «hitzarmen horiek mamirik gabekoak dira, ezertara behartzen ez dutenak».

Iñigo Urkullu Eusko Jaurlaritzako lehendakariak ere zilegitasuna falta du, ELAko liderraren arabera. «Zein zilegitasun izango du gobernu horrek patronalari ultraaktibitatea errespeta dezala eskatzeko eurak gauza bera egin badute aurretik?», galdetu zuen. Negoziazio kolektiboan dagoen blokeoa «Confebasken erantzukizun» dela esan zuen Muñozek, eta erakunde horri ordezkaritza besterik gabe ematen zaiola erantsi zuen. «Ez daude hauteskundeak zein enpresa ordezkatzen dituzten bermatzeko». «Jarrera autoritarioa» izatea, «xantaia» egitea eta langabezia baliatuta «beldurraren estrategia» zabaltzea leporatu zion ELAko idazkari nagusiak patronalari. Confebask azken egun hauetan jasotzen ari den kritika eta erasoak bere jarreraren «parekoak» dira, Muñozen arabera.

Ultraaktibitatearen amaiera iritsi denetik enpresak «erasoan» ari direla gogoratu zuen sindikatuko buruak, orain arteko lan baldintzak aldatzeko. Langileei ohar argia eman zien, «antolatu eta soldatak defendatzeko», bestela Nafarroan gertatu dena orokortuko dela aurreikusi zuen; sektoreko hitzarmen gehienak sinatu dira lurralde horretan, eta soldata jaitsiera «izugarria» izan da.

120 akordio apirilaz geroztik

Kontratazio berriak lan baldintza okerragoetan egiten ari direla salatu zuen Muñozek, langileen artean diskriminatuz, gutxieneko soldatak aplikatuz. Adegik, «hiru lurraldeetako patronalik argienak», enpresei esandakoa gogoratu zuen: «Ez da negoziatu behar, beste erremediorik geratzen ez den arte». Hala, «mobilizazioa delako irtenbide bakarra», lanuzteak eta manifestazioak egiteko astea antolatu du ELAk urriaren 21etik 25era, enpresen barruan sindikatuen «kokalekua indartzeko» eta enpresa akordio gehiago egiteko. ELAk hitzarmen kolektiboen gainetik enpresa ituna lehenesteko babesten duen ildoarekin bat azaldu du apirilaz geroztik 120 itun sinatu dituela. Aurrerantzean ere enpresaz enpresa azalduko du sindikatuak sektoreko itunak ez direla jadanik derrigor bete beharreko gutxienekoa, «eta lan baldintzei eusteko enpresa ituna egin behar dela».

LAB, CCOO eta UGT sindikatuek negoziazio kolektiboan jarri dituzte indarrak, ordea. Metalgintzako herrialdeko itunak Precon salatu dituzte, adibidez. UGTk gizarte arloko epaitegian jarriko du gaur salaketa, Bizkaiko itunari eutsi behar zaiola defendatzeko. CCOOk Precora eramango du Arabakoa.

Sindikatu horrek negoziazio kolektiboaren mahairi eusteko esan dio Confebaski, baina patronalak erantzun du jada hedabide batzuen bidez ez dituela itunak urte amaiera arte indarrean mantenduko. Hala ere, Eusko Legebiltzarrak eskatutakoarekin bete duela uste du Confebaskek, idatzi horrek ez diolako erreparatzen sektore arteko akordioari.

junio 11, 2013

Astebeterako lanuztera deitu du bere kabuz ELAk metalgintzan

Iturria: berria.info – 2013/06/11

  • Araba, Bizkai eta Gipuzkoan legeztatu du ekainaren 17tik 21erako greba, lan akordiorik ez duten enpresetako langileentzat
  • Enpresa txiki eta ertainetan lan erreforma indargabetzeko itunak nahi ditu sindikatuak

Astebeterako greba deialdia legeztatzea erabaki du ELA sindikatuak metalgintzako sektorean. Lanuzteak Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan egingo dira. Nafarroan, berriz, egun horietan mobilizazioak antolatuko ditu sindikatuak. Deialdia bere kabuz egin du ELAk, eta ez du, oraingoz, beste sindikatuen atxikipenik lortu.

Iragarria zuen ELAk ekainaren 17 eta 21 bitartean «greba, mobilizazio eta sentsibilizazio» astea antolatzeko asmoa. Atzo, iragarpen hori deialdi ofizial bihurtu zuen metalgintza sektorerako. Hori bai, deialdia soilik egin zaie gutxieneko edukiak bermatzen dituen itun bat indarrean ez duten enpresetako langileei.

Egun osoko lanuztea egiteko ados jarri ziren sindikatu guztiak Gipuzkoan, joan den maiatzaren 24an. Haatik, sektoreko negoziazioak blokeatuta segitzen du herrialde horretan, eta baita Araban eta Bizkaian ere. Egoera hori ikusirik, ELA, LAB, CCOO eta UGTk ez dute lortu mobilizazio egutegi bateratu batekin aurrera egiteko adostasunik. ELAk nabarmendu du ekainaren 17an greba abiatzeko ezin zela gehiago atzeratu legeak eskatutako epeen barruan egoteko.

Bi aukera defendatu dituzte sindikatuek. ELAk egin duen astebeteko deialdiaren ordez, bestelako egutegi bat proposatu zuen LABek. Sindikatu horrek hiru eguneko greba planteatu zuen Gipuzkoan, bi egunekoa Bizkaian, eta bat orokorra hiru herrialdeetan. Parte hartu behar duten enpresen izaeran ere ez datoz bat ELA eta LAB. Izan ere, LABek uste du lanuzte orokorra sektoreko enpresa guztiei egin behar zaiela, eta ez soilik indarrean akordiorik ez dutenei.

Mobilizazioak adosteko aukerarik egon ez bada ere, akordioren bat lortzeko atea irekita utzi dute sindikatu guztiek. Grebaren aurkezpenean, metalgintzako langileen eta negoziazio kolektiboaren alde elkarlana sustatzeko borondatea adierazi zuten ELAko ordezkariek; bereziki, LABekin.

Helburu bikoitza

Metalgintzako lanuztearen bidez, helburu bikoitza lortu nahi dute ELAko sektoreko ordezkariek: «Rajoyren basakeria erreformaren aurkako klausulak dituzten enpresa itunen bidez gelditzea eta patronalari herrialdeko itunetan duen jarreran amore emanaraztea». Deialdia Donostian aurkeztu zuten sektoreko arduradunek: Iñaki Arrieta (Bizkaia), Jose Luis Vidal (Gipuzkoa) eta Gustavo Lopez de Armentia (Araba).

Herrialdeko sektore itunak ez aurrera ez atzera daudenez, enpresaz enpresako akordioak lortzen saiatu da ELA. Aukera hori gutxiestea egotzi die beste sindikatuei, gainera. «Ez dugu ulertzen zergatik ukatzen dioten beste sindikatuek enpresako negoziazioari gatazkarako tresna eta langileentzako berme gisa duen izaera».

Lan ildo horri eutsiko dio ELAk aurrerantzean ere. Orain, ahalegin berezia egin nahi dute enpresa txiki eta ertainetan ere lan erreformaren efektuei aurre egiteko itunak lortzen saiatzeko. Bide horretan oraingoz metalgintzako 60 enpresetan erreformaren aurkako klausulak negoziatu eta sinatzea lortu direla azpimarratu du.

 

ELAk baztertu egin du Araba Borrokan-en manifestazioan egotea

Negoziazio kolektiboaren defentsan, manifestaziora deitu dute Araba Borrokan plataformako taldeek datorren larunbaterako. Egitasmo horretan parte hartzen dute herrialdeko sindikatu gehienek —ELAk izan ezik— eta hainbat gizarte taldek. ELAk baztertu egin zuen mobilizazioan parte-hartzea. ELAk plataformari exijitu dio argitzeko zer iritzi duen Espainian CCOOk eta UGTk patronalarekin sinatu dituzten akordioen inguruan. Esaterako, itunen ultraaktibitatea luzatzearen ordez derrigorrezko arbitratzea ezartzea ontzat jo duena. Maiatzaren 30eko grebari buruz ere deus ez esatea salatu du. ELAren irudiko, «ezinbestekoa da batasun baten helburu zehatzak finkatzea».

Etiquetas: , ,
mayo 28, 2013

Alfus-ko langileek espedientearen aurkako mobilizazioetan darraite

Iturria: ELA sindikatua – 2013/05/28

Espediente horrek 18 langile kaleratzea eta lan-baldintzak larriki aldatzea ekarri zituen. Enpresa-batzordeak espedientearen kontsulta-aldiari buruz duen iritzia zera da: enpresak bilerak egin baditu ere, legearen arabera derrigorrezkoak direlako izan da; baina ez du inoiz izan negoziazio-jarrerarik. Amore eman duen puntu bakarra kaleratzeetatik bi kentzea izan da; gainerako gaietan ez du zirrikitu bat ere utzi nahi izan bestelako aukerarik bilatzeko.

image_large

Gatazkaren nondik norakoa ezagutzeko, urtebete atzera begiratu behar da; orduan Zuzendaritzak neurri-sorta bat aurkeztu zion Batzordeari, eta neurriak ezarri ondoren hitzarmena negoziatuko zuela hitzeman zuen. Alfus-en hitzarmenak 2011ko abenduaren 31n galdu zuen indarra.

Adostasuna lortu zuten Batzordearekin, irtenbide traumatikorik erabakiko ez zelakoan, eta 24 orduko zerbitzua plantillak egingo zuelakoan.

Uztailean hasi ziren negoziazioak Zuzendaritzaren eta Batzordearen artean, hitzarmena adosteari begira.

Hasieratik gaitzetsi zituzten blindaje-klausulak, eta hitzarmena bi alderdietarako loteslea izatea. Hori dela-eta, langileek mobilizazioei ekin zieten hitzarmen duin baten alde.

Azaroan Zuzendaritzak elkarrizketak eten zituen, berregituratze baten mehatxua eginez. Horren ondorioz langileekin harturiko konpromisoa ere hautsi zen.

Sei hilabete geroago, Zuzendaritzak langileen ordezkariei deitu zien, eta amaierako erregulazio-espediente bat aurkeztu zien. Espediente horrek 18 langile kaleratzea eta lan-baldintzak larriki aldatzea ekarri zituen.

Enpresa-batzordeak espedientearen kontsulta-aldiari buruz duen iritzia zera da: enpresak bilerak egin baditu ere, legearen arabera derrigorrezkoak direlako izan da; baina ez du inoiz izan negoziazio-jarrerarik. Amore eman duen puntu bakarra kaleratzeetatik bi kentzea izan da; gainerako gaietan ez du zirrikitu bat ere utzi nahi izan bestelako aukerarik bilatzeko.

Langileen ordezkariek etengabe eskatu diote Zuzendaritzari beste bideragarritasun-plan bat, aurkeztutakoan ez baita azaltzen nola jardungo duen Alfusek, 16 langile galtzen baditu. Sindikatuen eskariz enpresak berak emandako informazioaren arabera, ordea, deigarria da egunean ateratzen diren kamioien kopurua handiagoa dela, enpresan geratuko diren langileena baino.

Enpresarekin izandako azken bileran, kontsulta-aldia amaitutakoan, eta alderdien arteko aldea handia izanda ere, Batzordeak bere borondatea adierazi zion Zuzendaritzari, gatazka negoziazioen bidez amaitzeko.

Langileek, 36 eguneko greba egin ostean, apirilaren 29an mugagabeko greba bati ekin zioten.

Harez geroztik Zuzendaritzaren erantzuna hauxe besterik ez da izan: segurtasun pribatuko agenteak ugaltzea, detektibeak kontratatzea, eta Ertzaintzari deiak egitea. FCC ez da inoiz harremanetan jarri langileekin, egoera bideratzearren. Esan beharrekoa da bi batzordekidek (bat LABekoa, eta bestea ELAkoa) 14 egun daramatela ITXIALDIAN ENPRESAREN BEDIAKO INSTALAZIOETAN, beste grebalariek 24 orduko txandak egiten dituzten bitartean.

Egoera ito-puntuan dagoenez, maiatzaren 24an langileen ordezkariok FCC-Ambito Norteren Getxoko bulegoetara joan ginen EEEaren ordezko aukera idatziz aurkezteko. Aukera hori kontsulta-aldiko azken egunean adierazi genion Zuzendaritzari, baina ez zuten arretaz aztertu.

Enpresak galdera bat egin zien behin langileei, ea haien ustez enpresa bideragarria zen. Eta gure oraingo proposamena galdera hari erantzutera dator. Gure ustez enpresa bideragarria da, eta hala adierazi diegu idatziz. Baina 16 langile kaleratuz gero, ezin izango da aurrera atera FCC-Alfusko ohiko lana. Izan ere, 16 langile gutxiagorekin ezin da ziurtatu enpresaren bideragarritasuna. Gure proposamenean ez da kaleratze traumatikorik jasotzen, baina bai malgutasun-elementuak negoziatzeko aukera. Eta horrela adierazi genion joan den ostiralean FCC-Ambito Norteko ordezkariari. Halaber, beste bilera bat izatea proposatu genuen, eta FCC-Ambito Norteko ordezkariek maiatzaren 24rako, ostirala, eman ziguten beren onespena. Hori dela-eta, FCC enpresako ordezkariekin egin beharreko bilera horren zain gaude, egoera geldo honetatik ateratzeko irrikan.

Langileok egoera desblokeatzeko eman dugun saiakera horri esker, espero izatekoa da, behintzat, FCCk maiatzaren 31rako iragarrita zeuzkan kontratu-amaierak ez betearaztea.

Bitartean, espedientearen aurkako mobilizazioak aurrera joango dira, eta horren haritik aste honetako asteazkenean —maiatzak 29— Arratiako Mankomunitatearen Osoko Bilkuran langileen ordezkaritza bat agertuko da, eta gatazkaren berri ematen duen idazki bat aurkeztuko die, eta gainera solaskide aritzeko ere eskatuko die.

mayo 8, 2013

2009tik, 2013ra gehiengo sindikalak betetako greba orokorren laburpena

2009tik, 2013ra gehiengo sindikalak betetako greba orokorren laburpena

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=nmiesBt07Ak]
mayo 8, 2013

Gizartea eraldatzeko urratsa

Iturria: Ikerne Zarate / hitza.info – 2013/05/03

Gobernuek eta merkatuek diotenaren aurka, egungo egoerak alternatiba izan baduela diote Pablo Garmendiak eta Zorion Ortigosak, Oarso Bidasoko ELA eta LABeko arduradunak, hurrenez hurren

Greba orokorrera deitu dute Euskal Herriko gehiengo sindikalak eta hamarnaka eragilek hilaren 30erako Hego Euskal Herrian. Honakoarekin, azken bi urtean euskal sindikatuek deitzen duten seigarren greba orokorra izango da. Eskubideen murrizketa etengabea salatuko dute antolatzaileek. 30ekoak, ordea, aurreko bost greba orokorretatik bereizten duen ezaugarria duela argi du, ordea, Zorion Ortigosa LAB sindikatuko Oarsoaldeko eta Bidasoko arduradunak: «Behingoz ados jarri gara eragile sozialak eta sindikatuak. Aldarrikatzen dugun aldaketa soziala gauzatzeko bidean plan bat badugu, eta badakigu nondik jo behar dugun. Hortaz, ez da erantzuteko greba izango, greba eraikitzailea baizik, eta bide berri bati ekiteko aukera emango digun zalantzarik ez dut».

Ideia horrekin bat egin du Pablo Garmendia ELA sindikatuko Oarso Bidasoko arduradunak, eta euskal sindikatuen gehiengoak eta eragile sozialak biltzen dituen gunearen garrantzia nabarmendu du. «Greba orokorrari segida emateko gizarte akordioa edo dekalogoa lantzen ari da gunea. Bizi dugun egoera iraultzeko parte hartzaile guztien irizpideak adosten eta alternatibak lantzen ari gara», azaldu du Garmendiak.

Gunean lantzen ari diren gizarte akordioa, «euskal herritarron aldarrikapenak jasoko dituen tresna» izango da Ortigosaren iritziz, eta duen garrantziagatik, hura sortzeko prozesuan ezinbestekotzat jo du herritarren parte hartzea: «Izugarrizko mobilizazio arraskatatsuak izan dira guneak deituta, baina jendeak badu oro har erasoak erantzutera mugatzen garen sentsazioa. Abiatu nahi dugun prozesurako oso tresna baliagarria iruditzen zaigu gunea. Bil gaitezen, sindikatuak, eragileak, norbanakoak gizarte akordioa eratze aldera, euskal herritarron gehiengoaren aldarrikapenak jasoko dituen tresna izango baita».

Greba ez da nahikoa

Izan ere argi dute Garmendia zein Ortigosak greba bakarrik ez dela nahikoa, «langile batek protestarako duen erarik gogorrena da, ordea, eta une honetan konpromiso maila bera eskatzen duen alternatiba errealik ez dago», esan du LABeko ordezkariak. Bere iritziz, gainera, uste baino handiagoa da grebaren eragina, «horren erakusle dira greben kontra etsaiak egiten dituen kanpainak, eta enpresariek lantokiz lantoki greba ez egiteko baliatzen duten presioa. Horrek erakusten du eragina duela, kezkatzen dituela eta gauzak alda daitezkeela».

Greba eta mobilizazio erraldoien azken helburua errealitatea aldatzea dela argi du Garmendiak, bestalde. Biak ala biak konziente dira, gainera, geroz eta gutxiago direla greba eskubidea egiteko aukera dutenak, «langile geroz eta gutxiago daudelako eta lanean daudenen artean geroz eta gehiago direlako baldintza prekarioetan ari direnak».

Herrialdeko langabezia tasarik altuena dute Bidasoak eta Oarsoaldeak, ordena horretan. Zenbaki hotzen atzean, «pertsonak, bizi proiektuak, egoera geroz eta latzagoak daude», salatu du Garmendiak. Horren harira, murrizketak eta eskubideen galera ezarri eta gerrikoa estutzea bide bakarra dela dioten gobernu eta alderdiei «etxerako bidea» hartu beharko luketela esan die ELAko arduradunak: «Ez badute alternatibarik, alde egin dezatela eta utz diezaietela alternatibak dituztenei edo herriari boterea, eta erabakiak hartzen».

Izan ere, hainbat komunikabide, alderdi politiko gehientsuenak eta instituzioak oro har herritarren gaineko «presio handia» eragiten ari direla salatu du Ortigosak, «hori guztia hemen alternatibarik ez dagoela sinistarazteko. Izan badago, eta hori helarazi behar zaio jendeari». Aberastasuna badagoela argi dute bi sindikalistek, «aberastasun hori nola banatu da gakoa».

ELAko arduradunarentzat, fiskalitatea aldatzea da bidea, «aberatsei dirua kentzeaz ari gara ordea, ia ezer… aukera erreala badago ordea, eta ez guk esaten dugulako, hor daude zenbakiak. Langileek batez beste 22.000 euro inguru ordaintzen dute urtean zergatan, enpresariek zergetan, urtean, batez beste 13.000 euro oradaintzen dituzten bitartean. Hori guztiz lotsagarria da».

LABek ere badu alternatiba. Hura aurrera eramateko ezinbestekoa jo du Ortigosak Euskal Herrian erabakitzeko eskubidea izatea. Beste fiskalitate baten alde egin du ere, Garmendiaren moduan, «beste errekurtso batzuk izango genituzkeelako, eta beste sektore publiko bat, ondorioz». Sektore publikoak ekonomiaren ardatz eta ongizatea bermatzeko tresna izan behar duela argi du LABeko ordezkariak, gainera. Bertan, erabakitzeko eskubidea eta bestelako fiskalitateari, aberastasuna eta lana banatzea gehitu dizkio.

 Langabe gehien, Pasaian

Etxera etorrita, Oarsoaldea eta Bidasoko egoeraz mintzatu dira Ortigosa eta Garmendia. Herrialde mailan bi eskualdeak direla egoera okerrenenan daudenak nabarmendu du lehenak, «krisia bete-betean jotzen ari zaie bi eskualdeei». Etxe kaleratzeak ere ugaritu egin direla nabarmendu du, «edozein unetan edozein drama aurki dezakegu». Azken hiru urteetan lantegi oso esanguratsuek ateak itxi dituztela ekarri du gogora, eta horien artetik Ramon Vizcaino aipatu du, «azkenean enpresa horrek motore lana egin zezakeelako eskualdean». Langabezia tasarik altuena Pasaiak daukala, eta hurbiletik Irunek jarraitzen diola ere esan du Ortigosak: «Bere garaian aduanekin eta garraioarekin oso lotua egon zen bezala, azken urteetan eraikuntzari oso lotuta egon da Irun. Aduanak eta garraioa bezala, eraikuntza ere pikutara joan da, eta oso enpresa esanguratsuak itxi dituzte bertan». Zerbitzu sektorean oinarritutakoak bihurtzen ari direla bi eskualdeak, eta gaur gaurkoz hori «prekarietatea» dela argi du Ortigosak, «oso kezkagarria da egoera».

Egun egoera larriena bizitzen ari diren enpresei dagokienez, Irungo Udalean etxeko laguntza zerbitzua eskaintzen duen lantegia aipatu du Garmendiak, «udala tasak jaisten joan da, eta gainera enpresa ere etorri zaie langile horiei soldata jaitsiera proposatzen. Langile gehienak emakumeak dira eta gazteak, soldata oso baxuak dituztenak gainera. Lekuona okindegia ere kolokan dago, desagertzeko puntuan. Bertako enpresa historikoa da Lekuona, herri mailan oso ezaguna. Bi horiek aipatu ditut, baina hamaika aipa daitezke».

Keinu egin die autonomoei eta enpresa txikiei Ortigosak, «inoiz ez ditugu aipatzen baino hor daude, enpresa txiki pila bat ditugu eta egoera benetan larriak pairatzen ari dira, hilabeteetan soldata kobratu gabe dauden langileak… lanpostu pila galtzen ari dira. Komertzioak ere ez daude egoera hobean».

Eguneroko inplikazioa

Hilaren 30eko greba orokorrak jasoko duen erantzuna aurreikusteko «oso goiz» dela esan dute biek, «jendea ez dago horretara oraindik hilabete falta delako, Maiatzaren Lehena izan berri dugulako…». Orokorrean, erantzun zabala izango duela ziur dira, ordea, «azken grebatan nabarmena delako geroz eta jende gehiagok parte hartzen duela mobilizazioetan». Hala ere, herritar guztiei egin diete grebarekin bat egiteko deia, «bizi dugun egoera izugarri larria delako».

Hemendik aurrera, grebatik harago doan inplikazioa espero dutela gaineratu dute Garmendiak eta Ortigosak, halaber, «bide bat egitea planteatzen ari gara eta horrek guztion inplikazioa eta konpromisoa eskatzen du. Grebak ez direla nahikoa egia da. Hori esaten duenari, ordea, egunero-egunero bere aletxoa jartzeko eskatuko diogu, hori baita egun bizi dugun egoera iraultzeko modu bakarra».

Maiatzaren Lehena, M-30eko greba orokorrari begira

Hilaren 30erako euskal sindikatuen gehiengoak eta askotariko 60 eragilek deitutako greba orokorrari begira egin zuen Maiatzaren Leheneko mobilizazioa Oarsoaldeko eta Bidasoko LABek. Eguerdian abiatu zen Zumarditik 3.000 lagun inguru bildu zituen manifestazioa, eta herriko kaleak zeharkatu ostean Foru plazan amaitu zen mobilizazio jendetsua. Ibilbidean zehar prekarietatea, murrizketa, eta banketxeen aurkako oihuak entzun ziren, baita greba orokorraren aldekoak ere.

Manifestazio burua Foru plazara heldu zenerako zain zituen bi eskualdetako euskal presoen senideak, panelekin. Ekitaldia egin zuten ondoren eta, Zorion Ortigosa LABeko Oarsoaldeko eta Bidasoko arduradunak hartu zuen hitza. Langileria inoiz ezagutu gabeko erasoa jasaten ari dela salatu zuen Ortigosak, eta konpromisoa eta inplikazioa eskatu zien herritar guztiei, «aldaketa soziala eta politikoa gauzatzeko gure herrian».

LABek deitutakoa ez zen izan ordea, herenegun bi eskualdeetan egindako mobilizaio bakarra. CGT-LKN sindikatuak eta Gorripideak deituta, murrizketen kontra eta langileen eskubideen aldeko defentsan, hamarnaka lagunek Donostira martxa egin zuten 9:30ean Zumarditik abiatuta. Manifestazioa egin zuten bertan eta bazkaria ondoren sindikatuaren egoitzan.

mayo 7, 2013

Maiatzaren 11ean arlo publikoan enplegua mantentzearen aldeko manifestazioak

Negoziazio mahaia eten eta gero, ELA, LAB , CCOO eta UGT sindikatuek mobilizazioak deitu dituzte maiatzaren 11erako. Manifestazioak Donostia, Bilbo eta Gasteizen izango dira”Dekreturik ez! Enplegu Suntsiketarik ez! Zerbitu publikoen defentsan, hemen erabaki!” lemapean.

Bilbon Jesusen Bihotza plzazatik aterako da manifestazioa arratsaldeko 17,30etan, Donostian ordu berdinean Bulebarretik eta Gasteizen 19etan Bilbo plazatik abiatuko da administrazio publikoko sindikatuek deitutako manifestazioa.

mayo 3, 2013

Osasun sistema publikoa aldarrikatuko dute astero Nafarroako osasun etxeetan

Iturria: Gara.net – 2013/05/03

Osasun publikoak Nafarroan pairatzen dituen erasoak salatzeko ekimen berri bat jarri dute martxan. Asteazkenero elkarretaratzeak egingo dituzte maiatzean eta ekainean osasun etxeen aurrean, gizarteari Osasunbideak dituen arazoen berri emateko.

Osasungintza publikoa defendatzeko elkarretaratzeak egingo ditu astero Nafarroako Osasun Plataformak, herrialdeko osasun etxeen atarian, atzo jakinarazi zutenez.

Maiatzean eta ekainean zehar egingo dira elkarretaratze horiek, asteazkenero, 10.00ak eta 11.00ak artean, baina hamar minutukoak. «Zentroetako langileei ez ezik, Osasunbideak erabiltzaileei ere parte hartzeko gonbita egin nahi diegu, guztiok interes berbera baitugu», nabarmendu zuten Nafarroako Osasun Plataformako kideek atzo Sanduzelaiko Begoña Garcia osasun etxean egin zuten agerraldian.

Asteazkenero, gai bat landuko da elkarretaratze horietan, «Osasunbideak jasaten dituen hutsune edo arazoetakoren bat salatuko dugu: itxaron zerrendak, laborategien eta sukaldeen pribatizazioa, hitzarmenak, kopagoa, eta abar». Hilaren 8an oinarrizko arreta eta osasun etxeetako arazoak salatuko dituzte eta Sanduzelain deitu dute elkarretaratze nagusia. Hurrengo asteetan, beste osasun etxeetan egingo dute.

Oinarrizko arreta

Oinarrizko arretarako plangintza bat egin zela gogorarazi zuten. «Sariak eta guzti irabazi zituen, baina martxan jartzeko garaian krisia heldu zen eta orain dirurik ez dagoela diote», azaldu zuten.

Gauzak horrela, ordezkapenak soilik %12ra heltzen dira, eta langileei hutsune horiek betetzeko ahalegin handia eskatzen zaie.

2008an Nafarroan BPGaren %4,9 baino ez zen inbertitzen osasun publikoan. Estatuan, berriz, %6 eta Europar Batasunean, %7,9. «Okerrera egin dugu ordutik», esan zuten. Munduko Osasun Erakundeak osasungintzan inbertitzen den diruaren %22 lehen arretan egitea gomendatzen du. «Nafarroan %16-%18an gaude. Aditu guztiek lehen arretan inbertitzen dena sistema guztiaren mesederako dela nabarmentzen dute».

«Hauek osasun sistema publiko batek berezkotzat ez dituen hutsune edo arazoak direla esan behar dugu. Batez ere, kudeatzaileek nahiz politikariek sortutakoak dira. Eurek hartutako erabakiek sortu dituzte salatuko ditugun arazo hauek guztiak; beraz, beraiek dira erantzule bakarrak», gaineratu zuten.

«Osasun Sailaren buruzagitzan Marta Vera kontseilaria egotea osasun sistema publikoaren desestrukturazioan zoritxarreko mugarri izan bada ere, aspalditik zetozen arazoak ere badira. Hala ere, kontseilari honek egoera are larriago bilakatu du», nabarmendu zuten.

mayo 3, 2013

Txirbilenea presenta las jornadas “¡Somos lucha obrera!”

Iturria: Txirbilenea.org / La Haine – 2013/05/02

Txirbilenea Kulturgunea de Sestao ha presentado las primeras jornadas sobre lucha obrera en Ezkerraldea con el nombre: “¡Somos lucha obrera!”.

Txirbilenea Kulturgunea de Sestao ha presentado las primeras jornadas sobre lucha obrera en Ezkerraldea con el nombre: “¡Somos lucha obrera!”. La iniciativa pretende recuperar testimonios directos por parte de trabajadores de las empresas más conocidas de Ezkerraldea como La Naval, AHV, Aurrera o “La Balco” entre otras, durante los días 2 de mayo y 6 de junio. Charlas, mesas redondas, video fórum y exposiciones darán forma a estas jornadas para “mostrar a las nuevas generaciones de dónde proceden los derechos socio-laborales que hoy destruye el capital”. Así mismo, ponen énfasis en la necesidad de organizarse y luchar para hacer frente a esta ofensiva.

Exposición fotográfica: “20 años desde la Marcha de Hierro”
Se están cumpliendo 20 años desde que diera inicio la conocida como “Marcha de hierro” de AHV. Cientos de trabajadores y sus familas emprendieron una macha a pie desde Sestao hasta Madrid con el objetivo de luchar por el futuro de la siderurgia en la comarca a la que se unió otra marcha de trabajadores asturianos de la empresa Ensidesa. Esta colosal protesta, se situaba en el marco global de la lucha por los puestos de trabajo que junto con encierros, manifestaciones, barricadas, asambleas, huelgas… logró recabar el apoyo de amplios sectores de la sociedad. Varios antiguos trabajadores de AHV, se han encargado de archivar decenas de imágenes ilustrativas de la protesta, así como de las antiguas instalaciones de la empresa en Sestao y en Barakaldo. Las 60 fotografías de gran calidad nos retrotraerán a inolvidables momentos de lucha por el empleo en la comarca.

La apertura de la exposición será el 2 de mayo a las 19.00h en el primer piso de Txirbilenea Kulturgunea y estará visible hasta el 6 de junio. Se realizará una visita guiada y breve charla a cargo de antiguos trabajadores de AHV.

La lucha obrera en “Aurrera”

En 1885 la S.A. Aurrera llegó a tener en plantilla 900 personas. Durante la guerra civil, la empresa fue militarizada. La empresa producía diversos productos para distribuir por todo Bilbao como fuentes, farolas, columnas…etc. Contaremos Jesús Tomás tornero jubilado que trabajo desde los 14 hasta los 64 años en esta empresa, así como Pedro Pablo Sainz, miembro del antiguo Comité de empresa.

Día: Jueves, 9 de mayo
Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Pedro Pablo Sainz (miembro del Antiguo Comité de Empresa) junto con Jesús Tomás (tornero jubilado)

Video Fórum: Fábricas recuperadas en Argentina

A lo largo del mundo existen diferentes experiencias socio-productivas alternativas al modelo actual. Uno de los ejemplos más conocido es el “Movimiento Nacional de Fábricas Recuperadas por los Trabajadores” de Argentina, donde son los trabajadores los que toman el timón de la fuente productiva marcando su futuro y demostrando que es posible un modelo diferente desde la autogestión laboral y empresarial. En Argentina hay más de 10.000 trabajadores en las plantillas de las fábricas recuperadas y muchas de ellas cuentan con más de 200 trabajadores, generando un ejemplo práctico de horizontalidad dentro del injusto sistema capitalista. Se proyectará el documental “Corazón de fábrica” sobre la fabrica bajo control obrero FASINPAT, ex Zanon. Posteriormente se abrirá el debate.

Día: Martes, 14 de mayo

Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Miembros de Askapena

El papel de las mujeres en la lucha por el empleo en AHV: “Asamblea de Mujeres de AHV”
La lucha por las condiciones laborales ha sido siempre un ámbito notablemente masculinizado debido a la segregación sexista del empleo. Sin embargo este hecho no impidió que numerosas mujeres se organizaran en la lucha por los puestos de trabajo en AHV a través de la conocida como “Asamblea de Mujeres de AHV”. Conoceremos sus objetivos, trayectoria, dificultades… a través de esta charla en la que contaremos con varias miembros de este colectivo.

Día: Jueves, 16 de mayo

Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Asamblea de Mujeres de AHV

Video Fórum: Control obrero en Venezuela

Proyectaremos la película “5 fábricas” que recoge la experiencia de cinco empresas venezolanas de aluminio, textil, tomate, cacao o papel colectivizadas y convertidas en un ejemplo de autoorganización. Apuestas políticas que tienen en común la búsqueda de modelos económicos y formas de vida alternativas. En este documental se explican las dificultades de la autoorganización junto con los procesos de producción. En definitiva: trabajadoras que, con todos los problemas imaginables, han tomado las riendas de su destino. Posteriormente se abrirá el debate.

Día: Martes, 21 de mayo

Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Miembros de Komite Internazionalistak

“La Balco: Resistencia hasta el final”

Mucho se habló a cerca de la emblemática fábrica Babcock, muchas veces debido a los cortes de carretera y vías producidos por barricadas de fuego. Pero… ¿Qué había al otro lado de la barricada?
“La Balco” fue empresa pública desde el año 1978. en el año 2000 fue privatizada por la SEPI (Sociedad Española de Participaciones Industriales). A su vez la empresa se vendió a una multinacional alemana. Al de 6 meses de la venta, la empresa se declaró en quiebra. Entonces la empresa fue comprada por una multinacional austriaca con fines especulativos. Parte de la plantilla resistió hasta los últimos días. Roberto Barañano (ESK) y Jandro Oribe (LAB) nos explicarán los pormenores de la lucha de esta empresa cuyo cierre afectó a algo más de 1000 puestos de empleo en la comarca de Ezkerraldea.

Día: Jueves, 23 de mayo

Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Roberto Barañano (ESK) y Jandro Oribe (LAB)

Mesa redonda: ¿Por qué una huelga general?

Los sindicatos ELA, LAB, ESK, STEE-EILAS, EHNE, Hiru y CNT y más de medio centenar de colectivos sociales han convocado una huelga general para el próximo 30 de mayo. Reiteran su apuesta por salir y activar a la sociedad vasca para que ejerza presión para un cambio de modelo. Contaremos con miembros de los colectivos y sindicatos convocantes con el fin de ahondar en torno a las razones que existen para realizar una protesta de estas dimensiones.

Día: Martes, 28 de mayo

Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Miembros de los sindicatos convocantes a la huelga general del 30 de mayo

La Naval: precariedad e industria militar en Ezkerraldea

La Naval cumple ahora 104 años. El astillero de Sestao llegó a contar, en sus momentos de mayor esplendor, con una plantilla fija de 3.500 empleados. Hoy en día, sólo 400 tienen un contrato indefinido. El resto, hasta 1.200 trabajadores más, son subcontratados según la carga de trabajo que existe en cada momento. Ése es el secreto de los beneficios: la reducción a la mínima expresión del empleo fijo y el recurso sistemático al trabajo temporal, subcontratado, de menor calidad y más bajo coste. Contaremos con los testimonios de trabajadores de la plantilla con el fin de conocer el desarrollo que han tenido las condiciones laborales con el paso de los años. Así mismo ahondaremos sobre la actitud que adoptaron determinados trabajadores cuando la empresa cerró contratos para la construcción de buques de guerra.

Día: Martes, 4 de junio
Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Trabajador La Naval, junto con miembro de Kakitzat.

“Colectivos de personas desempleadas de Sestao”: La lucha por el empleo en la actualidad
Ezkerraldea cuenta con 23.041 personas desempleadas, lo que representa más del 22,5 % de la población: BARAKALDO 10.067 personas (20,6 %), SESTAO 3.492 personas (26,96 %), PORTUGALETE 4.408 personas (20,3 %), SANTURTZI 5.074 personas (22,9 %). Somos la comarca con mayor tasa de desempleo de toda Euskal Herria. Sestao y Santurtzi son el 1º y 4º pueblo, respectivamente, con la mayor tasa de desempleo de Euskal Herria. El paro juvenil pasa del 55% en la comarca. Conoceremos de primera mano esta experiencia de organización de personas que no se resignan a la cruda realidad que nos ofrece el sistema capitalista imperante. ¿Qué cambio social y económico ha vivido Sestao y Ezkerraldea en los últimos tiempos? ¿De dónde parten los colectivos de desempleados/s? ¿Quiénes lo conforman? ¿Qué reclaman? ¿Cuál es su estrategia de lucha?…

Día: Jueves, 6 de junio

Lugar: Sala de actos de Txirbilenea Kulturgunea (1º piso)
Hora: 19.00 h
Ponentes: Aingeru (Colectivo de desempleados/as de Sestao) y Alberto (Representante de LAB en el Colectivo contra los Recortes de Sestao

jardunaldiak

A %d blogueros les gusta esto: