Posts tagged ‘Jaurlaritza’

febrero 26, 2012

Ainhoa Etxaide eta Txiki Muñozen hitzak manifa hasieran

febrero 26, 2012

Bilboko manifako argazkiak!

ZORIONAK DENOI! JENDE PILA ELKARTU GINEN BILBON MURRIZKETEI AURRE EGITEKO! 

DENON ARTEAN GELDIARAZIKO DITUGU!

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

febrero 10, 2012

Zerbitzu publikoetan deitutako lau ordutako lanuzteak jarraipen zabala izan du

ELA, LAB eta EILAS sindikatuek murrizketak salatzeko eta kalitatezko zerbitzu publikoak exijitzeko deitutako lanuzteen jarraipena oso zabala izan da Euskal Autonomia Erkidego osoan. Eguerdian zerbitzu publikoetako langileek manifestazio jendetsuak egin dituzte Bilbon, Donostian eta Gasteizen.

Seguimiento generalizado en los paros de cuatro horas convocados en los servicios públicos

ELA, LAB y STEE-EILAS se muestran muy satisfechos con el seguimiento que ha tenido el paro de cuatro horas convocado en el sector público de la CAPV en protesta por los recortes sociales. En las manifestaciones convocadas en Bilbo, Donostia y Gasteiz han participado más de 22.000 personas; 10.000. 7.000 y 5.000, respectivamente.

febrero 9, 2012

Bilboko manifestazioa argazkietan

Bilbon milaka eta milaka elkartu garen lagunak. Eta, norbaitek sinistuko ez balu, hona hemen hainbat argazki.

En Bilbo nos hemos juntado miles de personas. Y, como muestra, un botón.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

febrero 9, 2012

Langilegoa martxan!

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

febrero 8, 2012

Zerbitzu Publikoetako langileek grebaren aurrean, manifestazioak EAEko hiru hiriburuetan

Bihar, otsailak 9, manifestazioak deitu dituzte eguerdiko 12,30etarako ELA, LAB eta STEE-EILAS sindikatuek Donostia, Gasteiz eta Bilbon. Jakina denez, egun honetarako lau ordutako greba dago deituta murrizketen aurka eta zernitzu publikoen alde.

Manifestazioak

Bilbon, Arriaga Plazatik abiatuko da 12,30etan.

Gasteizen, Andra Mari Zuriaren Enparantzatik  abiatuko da12,30etan

Donostian, Bulevarretik abiatuko da 12,30etan

Manifestaciones en las tres capitales de la CAPV, con motivo de la huelga en los servicios públicos

Los sindicatos ELA, LAB y STEE-EILAS han convocado manifestaciones a las 12,30 en Donostia, Bilbo y Gasteiz para mañana, 9 de febrero, coincidiendo con la convocatoria de paro en el sector público, en protesta por los recortes y en defensa de unos servicios públicos de calidad.

Manifestaciones

A las 12,30 Bulevard de Donostia

A las 12,30 en la Plaza de la Virgen Blanca de Gasteiz

A las 12,30 en la Plaza Arriaga de Bilbao

Zerbitzu Publikoetako langileek grebaren aurrean, manifestazioak EAEko hiru hiriburuetan

 
 
febrero 8, 2012

MIENTRAS PRESUMEN DE VERDE, LA CIUDADANIA SE COME EL MARRON

MIENTRAS PRESUMEN DE VERDE, LA CIUDADANIA SE COME EL MARRON

ZERBITZU PUBLIKOEN SUNTSIKETARIK EZ !!!!!!!!!!

MURRIZKETARIK EZ !!!!!!!!!!!!!!!

febrero 1, 2012

Alferrak eta krisiaren errudunak omen

Belen arrondo Aldasoro eta Jon Moñux Agote. STEE-EILAS sindikatuko kideak. (Gara, 2012ko urtarrilaren 30a)

 

Krisiaren aitzakiaz, Gasteiz zein Madrilgo gobernuak lasterketa zoro batean sartu dira, gastu soziala murrizteko

Zertarako manifak eta lanuzteak? Ezer onik aterako al dugu? Horiek eta antzeko galderak entzuten dira noizbehinka, etsipenez beteta. Gobernuak eta patronalak helburu horren bila dabiltza eta zenbait kasutan baita lortu ere. Baina jasotzen ari garen erasoek eta irain onartezinek tamaina bereko erantzuna merezi dute. Barruan daramagun haserrea eta desadostasuna kaleratu beharra dugu. Oinarrizko lan eskubideez ari gara, baita gure duintasunaz ere!

Gauza jakina da, krisiaren ondorioz garai txarrak bizi ditugula langileok, gizartearen gehiengoak bezalaxe. Hamarkadetan zehar eta borroka luzeen ondoren lorturiko eskubideak gobernuek di-da batean desagerrarazi nahi dituzte, zor publikoa gutxitzeko eta ekonomia suspertzeko aitzakia merkeak erabiliz. Baina inoiz baino argiago ikusten ari gara hemengo eta hango politika ekonomikoak aurpegirik gabeko merkatuen agindupean daudela eta ez gizartearen gehiengoaren zerbitzuan. Onartezina da, gehienon lan baldintzak eta bizi kalitatea gutxiengo baten aberaste grina mugagabearen menpe egotea. Maltzurkeria handiz, krisiaren errua guztiona dela sinetsarazi nahi digute gobernuek, eta gainera, zorra ordaintzeko denok estutu behar dugula errepikatzen digute lotsarik gabe. Bitartean, benetako errudunak, espekulatzaileak nahiz banketxeak, merkatua- ren mozorro azpian ezkutatzen dizkigute eta diru publikoa ematen diete euren etekinak handitzen jarraitzeko. Aberastasuna egon badago, noski, baina oso gaizki banatuta!

Krisiaren aitzakiaz, Gasteiz zein Madrilgo gobernuak lasterketa zoro batean sartu dira, gastu soziala murrizteko. Etengabeko murrizketak pairatzen ari gara lan eskubideetan, baita gizarte eskubideetan ere. Horren lekuko dira ezarri dituzten aurrekontu murriztaileak. Ez dute zerga politika aldatu nahi, ordea, gehien daukatenek gehiago ordain dezaten. Politika neoliberal eta atzerakoi horiek langileon aurka joateaz gain, zerbitzu publiko ahulagoak eta kalitate eskasagokoak dakartzate.

Guk adibide argiak ditugu irakaskuntzan. Irakasle zein bestelako langileen eginkizun eta ardurak gehitzen joan dira, ikastetxeetan guztion lan zama areagotu delarik. Giza baliabideak oso urriak dira eta horrek plantilletan, ordezkapenetan, funtzio ezberdinetan… du isla. Lanpostu berriak sortu beharrean murrizten ari dira eta gainera lan gutxiago eskaintzen zaie lanik gabeko ordezkoei.

Testuinguru honetan, gure lan baldintzak okertzen daramaten bide luzean, urrats bat gehiago eman dute enplegatu publikoei -funtzionarioak, laboralak, ordezkoak, partzuergokoak, unibertsitatekoak…- ezarri diguten dekretazoarekin. Lehenik, iritzi publikoaren aurrean susmagarritzat jo gaituzte -absentismo «jasangaitza», alferkeria…- eta ondoren neurri zorrotzak ezarri dizkigute gizartearen aurrean zorraren errudun gisa gu agertzeko. Azkenean, krisiaren eragileak funtzionarioak omen! Hau komeria, zerbitzu publikoetako langileak krisiaren errudun!

Jaurlaritzak Arlo Publikoko langileoi ordainarazi nahi digu bere politika ekonomikoaren porrota, bere ezgaitasuna irtenbide sozialak bultzatzeko, bere borondate eza fiskalitate progresiboa ezartzeko eta langileon interesen alde jokatzeko. Gaixotasun bajak «zigortu», soldatak berriro izoztu (%9ko galera 2009tik), erretiro diru-sariak kendu, errelebo kontratua desagerrarazi… atal guztietan erasotzen ari dira, neurririk gabe, ez dute mugarik. Lan eskubideetan inboluzioa ezarri nahi dute, baina ezin dugu onartu, ez dugu etsiko!

Tamalez, komenigarria da azpimarratzea neurri hauek edo antzekoak ez zaizkiela ezarriko soilik Jaurlaritzaren menpeko langileei. Ikusitakoak ikusita, aurreko murrizketekin gertatukoak jakinik, inork ez dezala pentsa itunpeko ikastetxeetan eraginik izango ez dutenik. Arlo horretako patronalek funts publikoen finantzaketa jasotzen dute eta ondo erakutsi digute zein aitzakia gutxi behar duten euren langileei Administrazio Publikoko murrizketa berberak ezartzeko. Beraz, oraindik itxura legala eman bitartean, hortxe daude aurrekariak eta mehatxuak.

Eraso hauen aurrean, langileon alde eta zerbitzu publikoen defentsa sutsuan jarraituko dugu eta zehazkiago irakaskuntza publikoa hezkuntza sistemaren ardatza izateko aldarrikapena errepikatuko dugu, hezkuntza oinarrizko eskubidetzat jotzen dugulako. Baina Mendia, Celaa, Lopez eta abarri argi utzi nahi diegu ezinezkoa dela zerbitzu publiko sendoak eta kalitatezkoak izatea bertako langileei lan baldintza kaxkarrak ezarrita. Biak ala biak txanpon beraren bi aldeak baino ez dira.

enero 30, 2012

Eusko Jaurlaritzako bekadunek ez dute berea den dirua jaso

Gorka Julio (Teketen.com 2012-01.25)

 

Eusko Jaurlaritzako teknologo eta ikertzaile gazteen prestakuntzarako beken onuradunak hilabete daramate lanean bekei dagokien hiru hileko ordainketa jaso gabe. Gainera, prestakuntzara bideratutako dirua, aldez aurretik bekadunek ordaindutakoa, zor die Eusko Jaurlaritzak.

Azken egunetan prentsan berri ezberdinak azaldu dira Eusko Jaurlaritzaren fakturen ordainketaren blokeoaren inguruan. “Blokeoa aldi-baterakoa” eta “kenduta” izan dela irakurri ondoren, Ingurumen, Lurralde Plangintza, Nekazaritza eta Arrantza saileko beka hauen onuradunok egoera horrela ez dela adierazi nahi dugu, errealitatea erabat ezberdina baita.

Aipatzen den moduan, “aginduak indarrean darrai” eta bekadunok aldez aurretik jaso beharko genuke hiru hileko ordainketarik ez dugu jaso. Ordainketa hauek abendu bukaeratik ari dira atzeratzen eta lehenengo azalpenak urtarrilaren erdialdera jaso genituen, arduradunak hainbat egun isiltasunean eman ondoren.

Urtarrila hasieran, kaltetuok Eusko Jaurlaritzarekin harremanetan jartzen hasi ginen odainketen atzerapenaren inguruan azalpen bat eskatuz. “Diruzaintzan egokitzeko arazoak egon dira, baina ez dute bekekin zerikusirik, dagoeneko konponduta dago” azaltzen zuten lehenengo adierazpenek. Hala ere, aste bat beranduago honakoa esaten ziguten: “Aurten, abenduaren 21ean Eusko Jaurlaritzako Ogasunak ordainketa guztiak blokeatu zituen. Prestatuta zeuden zuen ordainketen paper eta sinadurak, baina informatika-programa dela eta ezin izan ziren gauzatu”. Gainera, gu lasaitu nahian “badirudi aurrekontu-defizita egokitzeko blokeatu zituztela ordainketak, beste arazorik ez dago. Badago zuei ordaintzeko aurrekontua, baita dirua ere, baina ordainketen programa desblokeatu behar dute” esan ziguten.

Egun batzuk zain egon ondoren, kaltetuok lanera joaten jarraitzen dugu, inolako dirurik jaso gabe. Gainera, ezin dugu beste lan bat bilatu, laguntza hauek bateraezinak baitira beste edozein enplegurekin. Halaber, Eusko Jaurlaritzak arazoa noiz konponduko den zehaztu gabe jarraitzen du.

Kaltetuen taldearen eta Ikertzaile Prekarioak elkartearen izenean, egoera honi konponbide bat
eskatzen diogu. Eusko Jaurlaritzari, betetzen dugun lanaren ondorioz legez gurea den diruaren
ordainketa egitea eskatzen diogu. Onartezina da egoera hau gehiago luzatzea.

Kontaktua: becariosGV@gmail.com
Telefonoa: 668849584

enero 29, 2012

Eusko Jaurlaritzaren murrizketak eta “negoziazio” mahaiak. Recortes del Gobierno Vasco y mesas de “negociación”

EUSKO JAURLARITZAREN MURRIZKETAK ETA “NEGOZIAZIO” MAHAIAK

Ramon Uriarte, Gasteiz, 2011ko urtarrilaren 23a.

Eusko Jaurlaritzak bere kabuz erabaki du zerbitzu publikoetako langileei lan-baldintzak sekula ez bezala murriztea. 2010ean, soldata jaitsi zigutenean, ziurtatu ziguten Madrildik ezarrita zegoela, haiengatik izango bazen akordioak errespetatuko zituztela, baina nahitaezko agindua zela. Baina egiatan pozarren bete zuten agindua; egiatan ezarpenik izan ez diren gaietan ere (enplegu-eskaintzak, zerbitzu gehiago ez azpikontratatzeko konpromisoa, edo euskara sustatzekoa) ez dituzte akordioak bete.  Gobernu hau, beraz, ez da hitzekoa; ez ditu akordioak betetzen.

Gobernu hau, orain hartu dituen erabakiak harturik, ondo agerian geratu da. Orain direla hamarkadak eskuratutako eskubideak kolokan jarri ditu.  PPko Gobernu Zentralak murrizketak egiteko eskatu baino lehen, hemengo Gobernuak aurrea hartu dio, eta soldatak izoztu ditu, gaixotasun-bajen osagarriak kendu, garaiz aurreko erretirorako primak ezabatu, txanda-kontratua baztertu eta abar. Murrizketa horiek PPrekin adostu ditu Eusko Legebiltzarrean, eta Madrildik etortzeko diren beste murrizketa batzuei irekita utzi die atea. Bide batez mezu bat igorri dio Rajoyri berariaz: “zurekin gaude, murrizketak herri-langileei egitea egokiak dira”. Gizarteari ere mezu bat helarazi dio: “langile horiek abantailadunak dira, eta dituzten eskubideak gehiegizkoak dira”. Gobernu honek langileak diziplinatu nahi ditu, eredugarri agertu enpresa pribatuaren aurrean, zerbitzu publikoen bideragarritasuna zalantzan jarri, eta PPrekin itun bat egin, murrizketa gehiago egiteko beharra azpimarratuz.

Sindikatu guztiok eta izen oneko ekonomialari askok uste dugu langileen soldatak eta lan-baldintzak ez direla krisiaren eragileak izan, eta beraz, krisitik atera ahal izateko, baldintza horiek inausteak ez duela zentzurik. Alderantziz, murrizketa horiek kontsumoa uzkurtzen dute, eta ondorioz langabezia ugaldu. Bestela esanda, neurri horiek krisitik ateratzeko lagungarriak izan beharrean, eragozgarriak dira.

Langileok egoeraren errudunak ez garela jakinda, gure soldata- eta gizarte-eskubideen aurkako erasoari eman dakiokeen erantzun bakarra, normala, ganorazkoa… EZETZA da, erabateko ezetza ezein murrizketari, ezta %0’1 ere. Hala ere, sindikatu batzuek, duten ahulezia edo menpekotasunagatik, ez dute erantzun hori bultzatu; alderantziz, gobernuak hartzen dituen neurriak beren egiten dituzte, gobernuari babesa ematen diote murrizketak “negoziatuz”, langileenganako kalteak gutxiagotuko dituztelako aitzakiatan.

ELAk bere erantzukizunari eutsiko dio bete-betean; eta ondorioz langileak gidatuko ditu, indar guztiak bilduz, egindako eta egiteko bidean dauden murrizketen kontra.  Erronka ez da nolanahikoa, baina badakigu zein den bide bakarra administrazioen eta patronalen erabakiak baldintzatzeko: langileek mobilizazioetan zuzenean parte hartzea. Horrela egiten duten enpresetan eta sektoreetan bakarrik lortzen da helburua (guk sindikatutako enpresak esaten diegu gure hizkera sindikalean) .

Negoziazio-mahaietan, gizarte-elkarrizketako mahaietan edo gizarte-adostasuneko mahaietan diharduten “elite sindikalek” botere ekonomiko eta politikoen erabakiak baldintzatu ahal izango dituztela esatea langile-jendea engainatzea da, DENOK dakigu-eta mahai horien guztien balioa hutsaren hurrengo dela, langileen sostengurik gabekoak badira, eta azkenean patronalaren —publiko zein pribatu— asmoei babesa emateko balio dute soilik, bestela okerragoa izango zela esanez zuritzen dute egindakoa. Horrela gertatu izan da erreformaz erreforma, murrizketaz murrizketa 90eko hamarkadaz geroztik.

Edozein sindikaturen erantzukizuna neurtzeko modu ziurra langileak sindikatzeko egiten dituen ahalegin zintzo eta etengabeak neurtzea da. Gero, elkarlanean eta elkartasunez, kideturiko langile horiekin batera hobeto babestu eta hobetuko ditugu gure aurrekoengandik jaso ditugun eskubideak.

Erantzukizun horri erantzunez ELAk eskueran dituen ahalegin guztiak egingo ditu euskal langileak sindikatzeko. ELAk negoziatzen eta hitzartzen jarraituko du, baldin eta edukiek merezi badute; eta hala egin dugu joan den astean bai Autonomia Administrazioko egutegi eta ordutegien gaian, bai Lan Ikuskaritzatik eskualdatu dituzten langileen kasuan.  Kasu horretan ere akordio onak lortu badira, ez dugu uste txiripaz lortu direnik, Eusko Jaurlaritzan egiten ditugun mobilizazioengatik baizik, Gobernuak gu indargabetzeko saiakerak egin baditu ere. Ez dugu bidea nahastu behar, eta biderkatu behar ditugu mobilizazioak murrizketei aurre egiteko. Gure aldetik, gizarteratze-kanpaina bati ekingo diogu, murrizketek lan-baldintzei eta zerbitzuen kalitateari eratorritako kalteak nolakoak diren jakitera emateko.   Kanpaina horren haritik lantoki bakoitzean bisitak eta batzarrak antolatuko dira, informazio-orriak banatu langileei eta erabiltzaileei, eta hiru manifestazio: lehena, urtarrilaren 26an, 18:30etan, hiru hiriburuetan aldi berean; bigarrena, otsailaren 4an, 18:00etan, Bilbon; eta hirugarrena, otsailaren 9an, 12:30etan, hiru hiriburuetan. Egun horretan 4 orduko lanuztea egingo da, langileei manifestazioan parte hartzeko aukera ematearren.

Horrela betetzen du ELAk euskal langileekin duen erantzukizuna, bere menpeko ardurak eginez. Erronka ez da erraza, arerioak ahaltsuak dira, eta aliatu izan beharko ziren guztiak ez dira; baina zailtasun horiek are gehiago sumintzen gaituzte, eta are irmoago bihurtzen dute gure borondatea, murrizketarik ez onartzekoa, eta eskubide guztien defentsan langileen aurrelariak izatekoa.

RECORTES DEL GOBIERNO VASCO Y MESAS DE “NEGOCIACIÓN”

El Gobierno Vasco ha decidido, por su propia iniciativa, imponer a los trabajadores  y trabajadoras de los servicios públicos unos recortes en las condiciones de trabajo que no tienen parangón. En 2010, cuando nos bajaron el sueldo, nos aseguraron que lo hacían porque era una imposición de Madrid, que ellos hubieran respetado los acuerdos, pero que se lo imponían. La realidad es que los asumieron de mil amores; la realidad es que en temas no impuestos como las Ofertas de empleo, el compromiso de no subcontratar más servicios o el impulso al euskera tampoco han cumplido los acuerdos. Nos encontramos, por tanto, ante un gobierno tramposo, un gobierno que no cumple sus acuerdos.

Este gobierno, con las decisiones ahora tomadas, se ha retratado sin paliativos. Ha atacado derechos conquistados hace décadas.  Ha realizado los recortes antes de que el gobierno del PP le instara a que los hiciera, decretando la congelación salarial, suprimiendo complementos en las bajas por enfermedad y primas por jubilación anticipada así como el contrato de relevo y otros. Estos recortes los ha hecho pactándolos con el PP en el Parlamento Vasco y dejando la puerta abierta a nuevos recortes procedentes de Madrid. Es decir le ha mandado un mensaje expreso a Rajoy para decirle “estamos contigo, los recortes a los trabajadores/as públicos son el camino adecuado”. También manda un mensaje a la sociedad, “éstos son unos privilegiados que  abusan de los derechos que tienen”. Este gobierno pretende  disciplinar a los trabajadores y trabajadoras, servir de ejemplo a la empresa privada, poner en duda la viabilidad de los servicios públicos y sellar un pacto con el PP sobre la base de que hay que seguir aplicando  recortes.

Todos los sindicatos y muchos economistas de reconocido prestigio afirmamos que los salarios y las condiciones sociales de los trabajadores/as no son los responsables de la crisis y por tanto no aceptamos que la salida de la crisis sea a costa de deteriorar esas condiciones. Es más, afirmamos que los recortes están retrayendo el consumo y como consecuencia está aumentando el paro. Es decir, estas medidas no sirven para salir de la crisis, al contrario, la agravan.

Ante el ataque a los derechos salariales y sociales de los trabajadores/as , aún a sabiendas de que no son los responsables de la situación, lo esperado, lo lógico, lo razonable,… sería dar una respuesta unívoca negándonos a asumir NINGÚN recorte; y ninguno es ninguno, ni el 0,1% de nada. Sin embargo hay sindicatos que por su debilidad y/o dependencia no están liderando la respuesta y optan o se ven obligados a acompañar las medidas que toma el gobierno, a dar cobertura  al gobierno “negociando” los recortes bajo la excusa de que así se pueden minimizar los daños ya que los trabajadores/as somos débiles.

ELA, asumiendo al 100% la responsabilidad que tenemos, nos ponemos al frente de los trabajadores/as para oponernos con todas las fuerzas que seamos capaces de concitar, a estos recortes o a cualesquiera otros que pretendan imponernos. Somos conscientes de la dificultad que tiene el reto, pero sabemos que sólo en aquellas empresas y/o sectores en que los trabajadores/as tomen parte activa, en que los trabajadores/as se movilicen (empresas sindicalizadas que decimos en el argot sindical), seremos capaces de condicionar las decisiones que tomen administraciones y patronales.

Trasmitir a los trabajadores/as  que la actividad de las “élites sindicales” en las mesas de negociación, en las mesas de diálogo social o en las mesas de concertación social va a condicionar las decisiones de los poderes económicos y políticos, es engañar a los trabajadores y trabajadoras; es el mayor fraude que podemos hacer a la clase trabajadora porque TODOS sabemos que sin el apoyo de los trabajadores/as esas mesas sólo sirven para dar cobertura a las pretensiones de la patronal sea ésta privada o pública y siempre con la excusa de que sino hubiese sido peor. Así está sucediendo reforma tras reforma, recorte tras recorte desde los años 90.

La responsabilidad de cualquier sindicato se mide por el esfuerzo honrado y permanente por “sindicalizar” a los trabajadores/as para que, desde el esfuerzo compartido y solidario con todos ellos, defendamos y mejoremos los derechos que hemos heredado de nuestros mayores.

Desde esa responsabilidad ELA va a poner todo su empeño en sindicalizar a los trabajadores/as vascos. En ELA seguiremos negociando y acordando, si entendemos que los contenidos lo merecen, como lo hemos hecho la pasada semana tanto en el asunto de los calendarios y horarios de la administración autónoma como en las condiciones de los trabajadores/as transferidos de la Inspección de Trabajo. En este caso tampoco creemos en la casualidad y por tanto entendemos que esos buenos acuerdos se deben a la movilización que estamos realizando en el Gobierno Vasco y al intento por parte de éste de desmovilizarnos. No debemos caer en ese error y debemos redoblar las movilizaciones contra los recortes. Para ello estamos realizando la campaña de socialización de lo que suponen los recortes tanto para las condiciones de trabajo como para el deterioro de la calidad de los servicios. Esta campaña incluye visitas y asambleas en cada centro de trabajo, reparto de información a trabajadores/as y usuarios, y tres manifestaciones, la primera el día 26 de enero, a las 18:30 horas en las tres capitales, la segunda el 4 de febrero a las 18:00 horas en Bilbo y la tercera el día 9 de febrero a las 12:30 horas en las tres capitales, ese día se convocará 4 horas de paro para que todos los trabajadores y trabajadoras puedan acudir.

Éste es el compromiso de ELA, asumiendo la responsabilidad que tenemos ante los trabajadores y trabajadoras vascos. Es un reto muy difícil porque los enemigos son muy poderosos y no todos los que deberían ser aliados lo son, pero esas dificultades nos indignan aún más si cabe y nos reafirman en nuestra determinación de no aceptar ningún recorte y en nuestro compromiso en estar al frente de los trabajadores/as en la defensa de todos los derechos.

A %d blogueros les gusta esto: